Tagarchief: bloemen

Corso

Al jarenlang ben ik fan van het Varend Corso Westland. Het kan natuurlijk ook niet anders, zolang het corso er is ben ik erbij betrokken. Het begon allemaal in 1997 toen ik als verslaggeefster van de Westlandsche Courant (bijlage van de Haagsche Courant) in Poeldijk de boten langsging om verslag te doen van de ontwikkelingen. Jaren later kwam ik in dienst van het Varend Corso-bestuur. Mijn taken waren onder andere; secretaresse van het bestuur, PR vrouw, organiseren van de schippers-, figuranten- en deelnemersavonden, verzorgen van de persberichten en prijzen en zo meer. Het was veel werk, maar ik heb het altijd met heel veel plezier gedaan.

Na enkele jaren stopte ik als secretarieel medewerkster en werd ik figurant. Ik heb diverse keren in zeer uiteenlopende rollen op de boten gestaan. Als Kwebbel, de vrouwelijke variant van Kabouter Plop. Als Mammaloe, de vrouw van Pipo. Als de vrouw van de schrijver van het Wilhelmus. Als passagier van de Dreamliner. Erg vermoeiend, maar door het publiek overeind gehouden was het een feest om te doen.

Kwebbel
Kwebbel
000_0013
Als vrouw van de schrijver van het Wilhelmus (gespeeld door broer Wim)

Door de corsokoorts van met name mijn nichten heb ik ook urenlang geholpen aan het bouwen van corsoboten. Vooral de boten die gemaakt werden voor Rijkzwaan waren legendarisch. Dagenlang hebben we zitten plakken met zaden. Het was steeds een hartstikke leuke tijd, met als hoogtepunt ‘de Octopus’ in 2009.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
De Octopus

Vanaf 2006 heb ik ook mogen speakeren tijdens het corso. In het begin deed ik dit zo’n zeven keer op verschillende locaties gedurende het weekeinde van het corso, dus op vrijdag, zaterdag en zondag. De laatste jaren alleen op zaterdag en altijd in Honselersdijk en Poeldijk. Samen met mijn broer Wim vormden wij een leuk paar dat prima op elkaar was ingespeeld.

varendcorsospeaker
Speakeren tijdens de opening met Adje Kloos

Maar vorig jaar werden de speakers vervangen door ‘nieuw’ bloed. Het was even slikken. Echter ook wel weer eens lekker om geen verplichtingen te hebben tijdens de corsodagen. Ook mijn nichten trokken zich langzaam terug van het ontwerpen en bouwen van corsoboten. Daarom zijn we vanaf dit jaar officieel gewoon toeschouwer. En we hebben weer genoten van de boten. Het is en blijft een bijzonder evenement waar het Westland met recht trots op mag zijn.

Klokjesbloem

 

De Klokjesbloem

Soms voel ik mij een klokjesbloem

die staat te stralen in de zon,

haar lange stengel recht omhoog

met mooie grote bloemen.

Maar er komt storm en er komt regen.

Daar kan die stengel niet goed tegen.

Ze knakt voorover en valt om.

Ook ik ben soms geknakt en krom,

Door tegenwind en tegenslag.

Wat moet er van mij worden?

Maar dan voel ik mijn wortels weer,

Mijn familie en mijn vrienden,

De grond waarop ik sta.

Niet alles is verloren.

De basis is nog goed en gaaf

En net zoals de klokjesbloem

Laat ik weer nieuwe stengels groeien

Met mooie grote bloemen

Desnoods pas volgend jaar.

 Dit gedichtje heeft altijd een bijzondere betekenis voor mij gehad. Ik zette het in mijn eerste boek ‘Het jaar van de Krab’ omdat het weergaf hoe ik mij toen voelde. Het was in september 1998 dat ik voor de eerste keer de diagnose borstkanker kreeg. In 2000 gaf ik het boek uit en kreeg daar veel respons op.

Ook van Wil uit Poeldijk. Zij en haar man hadden een zoontje verloren aan kanker en zij had daar ook een boek over geschreven. Zo kwamen wij voor het eerst met elkaar in contact. De klokjesbloem (Campanula) bloeit bij Wil in de tuin. Ze gaf me bij afscheid een bosje mee.

Vanaf die tijd, dus al zestien jaar, komen Wil en ik ieder jaar in mei of juni bij elkaar. En ieder jaar krijg ik weer een bosje klokjesbloemen. Met de herinnering en stille wens dit nog heel lang te mogen doen. Is dat niet bijzonder?

Campernula, klokjesbloem, borskanker
De klokjesbloem gekregen op 7 juni 2016