Tagarchief: camper

Reis

Na een paar weken ‘stilte’ is het weer tijd voor een nieuwe blog. We hebben een heerlijke vakantie achter de rug met onze camper. Een reis die heel veel indrukken heeft achtergelaten. Wat is Frankrijk toch een prachtig land. En vooral in het voorjaar als de koolzaadvelden in bloei staan. We hebben er enorm van genoten. Ook van de ontmoeting met onze vrienden in Frankrijk. Na veertig jaar vriendschap met twaalf ‘man’ bij elkaar op een berg mag je gerust bijzonder noemen. Ik heb vaak gedacht ‘stop de tijd’, maar de dagen vlogen om.

Koolzaadvelden in Frankrijk
Koolzaadvelden in Frankrijk

Mijn ‘beklimming’ van de Alpe ‘d Huez vind ik zelf een persoonlijk hoogtepunt (letterlijk en figuurlijk). Stampend op mijn elektrische fiets, sleurde ik mijzelf de berg op. ‘Kom op, je kunt het’, ‘je hebt voor hetere vuren gestaan’; mezelf aanmoedigend kwam ik door de bochten. Dan een piepklein stukje vlak en hup weer 8 of 10% klimmen. De bochten op Alpe ‘d Huez zijn genummerd van 22 (beneden) naar boven. Ik ben tot bocht 16 gekomen, maar toch op 972 meter. De totale klim is 15 kilometer en ik heb 5 gehaald.

 

bocht 16 Alpe d'Huez
bocht 16 Alpe d’Huez

Toen stopte opeens mijn fiets ermee. De batterij vermoedelijk oververhit. Ik moest stoppen en na een paar minuten bleek ik nog drie streepjes batterij te hebben. Toen wist ik meteen dat ik het niet ging halen naar de top; het was nog 10 kilometer naar Alpe ‘d Huez. Onmogelijk dus om met een ‘normale’ fiets te doen. De wielrenners die ik onderweg zoevend naar beneden tegenkwam keken gek op. Vermoedelijk waren ze ook iets beter getraind dan ik. Maar ik heb het geprobeerd en heb nu alleen maar veel meer respect gekregen voor de mensen die komend weekend voor de kankerbestrijding de Alpe’dHuzes zes (!) keer beklimmen. Maar het moet ook een enorme kick zijn als je boven bent, zeker als je weet voor welk doel je dit doet. Een doel dat ik ook van harte onderschrijf.

Camperaar

Camperaar is een vreemd woord dat je overal leest. Wij voelen ons ook echte camperaars. Sinds kort rijden wij met onze camper over s’ Heren wegen. Als camperaar ben je geen kampeerder, want daar heb je gewoon te veel luxe voor. Wij hebben alles aan boord, keuken, douche, wc, luxe slaapplek en veel comfort. Vandaar dat het woord kampeerder de lading niet dekt.

Afgelopen weekeinde waren we in Maastricht op een plek die speciaal voor campers is ingericht. De camperplek telt 100 plaatsen met als uitzicht een doodlopende tak van de Maas. Op het terrein zijn alle gemakken aanwezig zoals elektriciteit, water en de mogelijkheid om water en de chemisch toilet te lozen. En niet onbelangrijk een bushalte in de buurt, maar met de fiets is het slechts 9 minuten fietsen naar het Vrijthof.

Zo werd een braakliggend terrein een nu keurig ingedeelde kampeerplek voor campers met allemaal een eigen stukje gras en verhard terrein om de wagen te parkeren.

Bij aankomst moest je eerst via een betaalapparaat betalen. De kosten 15 euro per nacht en 2,50 euro voor elektriciteit. Wij namen meteen twee nachten. Op de bon werd keurig de uitrijcode van de slagboom vermeld, zodat je op ieder gewenst moment ook van het terrein af kon rijden.

’s Middags en tot ver in de avond was het een komen en gaan van campers. De ene soms nog mooier dan de andere. Wij gingen voor de grap eens even uitrekenen hoeveel zo’n braakliggend terreintje per nacht opbrengt. En dan hebben we het nu over half oktober en zeker niet over het hoogseizoen. Gemiddeld veertig campers per nacht maal 15 euro is toch al zeshonderd euro.

Nu zijn we op zoek naar een leuk terreintje in het Westland, want dit is toch zeker een gat in de markt. Het stimuleert het toerisme in het Westland en we hebben braakliggende terreintjes genoeg. Weinig instapkosten en het verdient zichzelf terug. Wie iets weet mag het zeggen.

058261_irmo_keizer_0