Tagarchief: oma

Oma 2.0

‘Nou gaan we boekie lezen, oma’. Nou, gaan we knippe, oma’. Nou, gaan we naar het strand’, oma’. Nou, gaan we kleien, oma’, ‘Ikke ga niet met Jazmijn spele, oma’. ‘Ikke zelf doen, oma’. ‘Ikke plasse op de C, oma’. ‘Ikke klakker met pindakaas, oma’. ‘Ikke wil dat niet, oma’. ‘Ikke wil nou meisje in bad spele, oma’. ‘Nou gaan we …. oma, oma, oma, oma’.

Net zes heerlijke dagen kleinkind Julia van 2,5 te logeren gehad. Ik denk dat ze makkelijk aan de 250 keer ‘oma zeggen’ komt per dag. In ieder geval zegt ze het achter elke zin.
Oma –en opa ook- heeft het er druk mee gehad, maar er ook heel erg van genoten. Want als je heel intensief –in dit geval met je kleinkind- bezig bent komen er ook weer herinneringen boven drijven. Hoe deed ik het zelf toen ik twee kinderen had onder de twee jaar? Ik weet het niet. Maar gelukkig was ik toen ook dertig jaar jonger, dus dat zal wel gescheeld hebben.

Daarnaast weet je ook dat deze tijd niet meer terugkomt, want kinderen groeien snel en iedere tijd heeft zijn leuke en minder leuke aspecten. Dus als ze de volgende keer komt logeren zal ze weer heel andere dingen van ons vragen. We hopen dat het dan weer net zo leuk wordt en dat zij ook een herinnering zal krijgen aan haar opa en oma. Want dat zou betekenen dat we haar op mogen zien groeien en dat is toch het mooiste wat er is.

Julia in opperste concentratie
Julia zes dagen aan het logeren bij Opa en Oma

IMG_2199 IMG_0778

Oma

Wat is dat toch; oma zijn. Dat ben je meteen als je je kleinkind in je armen krijgt. Een heel bijzonder moment. Ik heb het inmiddels ook al mee mogen maken en ik vind dat alle cliches rond het oma-zijn waar zijn. Je bent meteen verliefd op zo’n kleinkind. Je eerste is natuurlijk heel speciaal. Opeens weet je weer hoe een baby ruikt en hoe je zo’n wurm vast moet houden. Alle hormonen gaan weer werken. Ik kreeg zelfs pijn in mijn borsten als ik haar bij mijn schoondochter zag drinken. Heel bijzonder allemaal. Maar een baby wordt al heel snel groot en inmiddels is onze kleine Julia al bijna twee jaar. Als ze bij ons komt loopt ze linia recta door naar de keuken om daar haar krentjes te pakken. Ze weet feilloos de weg. Eerst de lade open en het doosje pakken en dan in de andere lade een bakje. Daarna komt ze triomfantelijk naar ons toegelopen om het bakje te laten vullen. Het zijn zo de leuke kanten van het opa en oma zijn. Je kunt ze eigenlijk niet genoeg verwennen. Maar wij houden ons in.. Dat is ook een taak van oma en opa zijn. Niet alles mag natuurlijk, maar wel lekker veel.

Onze kleindochter is een groot geschenk en we zijn stapelgek op haar. Ik hoop dat ik haar mag zien opgroeien en dat we nog heel veel leuke dingen kunnen gaan doen. Wat allemaal? Naar de dierentuin, naar musea, een concert, leren haken en breien (heel belangrijk) en natuurlijk veel met haar kletsen over vroeger. Maar voorlopig houden we het nog even bij de krentjes.

IMG_3057
6F896997-4261-45DE-8B84-CE9F1306E992